شاید اگر رشته دانشگاهیم روزنامه نگاری نبود، شاید اگر از سال 79 و کمی پیشتر از اون روزنامه نگاری رو در یکی از معتبرترین خبرگزاریهای کشور _ ایرنا_ آغاز نکرده بود و کارم رو در یکی از پرتیراژترین روزنامه های کشور _ همشهری _ ادامه نداده بودم، شاید اگر همه آنچه  که در خبرنگاری، روزنامه نگاری و گزارش نویسی به دست آوردم، حاصل تجربه نبود و مثل خیلی ها پله های ترقی رو چند تا یکی رفته بودم بالا و نون دست رنج دیگران را میخوردم اون وقت بود که با شنیدن خبر یکی از پرمدعاترین شبکه های خبری جهان قند تووی دلم آب میشد و بال در میاوردم و شاید هم هوای بهره برداری از این اتفاق به سرم میزدم و الی آخر، اما در حقیقت وقتی شنیدم که اسم من و عده ای دیگه از بچه ها که اتفاقا در حال حاضر در همشهری مشغول هستند به عنوان خبرنگارهای اخراجی از همشهری در این بنگاه خبر پراکنی مطرح شده  اول از همه خدا رو شکر کردم که اسم ما به عنوان کشته های اخیر خوونده نشده و البته لازم دونستم چند تا نکته در این مورد متذکر بشم.
نکته اول اینکه اولین اصل در روزنامه نگاری نقل خبر از یک منبع معتبر با اسم و سمت مشخص است، در حالی که شبکه خبری مورد نظر این خبر رو به نقل از منبع آگاه گفته در حالی که اخبار نقل شده از منبع آگاه بی اعتبارترین اخبار محسوب میشه.
نکته دوم اینکه من نه تنها اخراج خودم و سایر افراد رو از روزنامه همشهری تکذیب می کنم بلکه باید بگم بیرون اومدن من و عده ای دیگه ای بچه ها از روزنامه همشهری به خاطرتعطیلی همشهری امارات بود که البته بد نیست این نکته رو هم بگم که در حال حاظر تعداد زیادی از همون بچه ها در همشهری سرنخ و همشهری جوان مشغول به کار هستند و خودم من هم به خاطر یک سری از برنامه های شخصی که عمده ترین اونها تداخل کار با ادامه تحصیل بود، پیشنهاد روزنامه برای مشغول شدن در یکی از بخش های روزنامه رو رد کردم.
نکته سوم در مورد تعدادی از اسامی بود که در سایت موج سبز مطرح شده که اتفاقا در بدنه اصلی روزنامه مشغول به کار هستند، مثل خسرو قدیری که هنوزیکی از مدیران ارشد روزنامه است یا سپیده سمایی که همشهری آنلاین مشغول است یا ناصر علاقه بندان که در همشهری استانها کار میکند.
نکته چهارم در مورد نسبتهای سیاسی بود که مطرح شده بود که بازهم تاکید می کنم هیچ وقت آدم سیاسی نبوده و نیستم. ای کاش یاد می گرفتیم برای رسیدن به خواسته هامون آدمهای دیگر رو پله خودمون نکنیم ای کاش  اون آدمهایی که به دنبال مقاصد سیاسیشون هستند یاد می گرفتن که برای رسیدن به خواسته هاشون آدمهای دیگه رو قربانی نکنن.
نکته آخر اینکه آقایان و خانمهای شبکه جهانی خبری ... " چو ایران نباشد تن من مباد"

پیوست:  تکذیب خبر در خبرگزاریها