"پدر هيچ وقت شده است  كه از زمستان تا بهار را دويده باشي؟ شماها مرده ايد اما من از زمستان تا بهار دويده ام و چشمم مدام به آسمان و آفتاب بود."
  عباس معروفي  نخستين مجموعه داستانش را با نام "روبه روی آفتاب" در سال 1359 در تهران منتشر كرد و پيش و پس از آن نيز داستان هایي در برخی مطبوعات به چاپ می رساند.
  عباس معروفي را با "سمفوني مردگان" اش شناختم و بعدها با "فریدون سه پسرداشت" ادامه اش دادم. دنیای عباس معروفی در این دو کتاب دنیایی دور از دسترس ما است دنیایی است که در آن شیدایی جایگاه بخصوصی دارد و معروفی با مهارت و هنرمندی تمام توانسته است این دنیا را در پیش روی ما با کلام به تصویر کشد .
   سمفونی مردگان او واقعا یک سمفونی تمام عیار است، از هنگامی که آغاز می شود تا زماني که پایان می گيرد و لحظه ای از تب و تاب نمی افتد.قهرمانان قصه هايش یک نفس و یک تنه روی در روی مرگ می ایستند و در نهایت با همان ابهت و شکوه و جلالی که در یک سمفونی یافت می شود به مرگ اجازه میدهند که بیاید و طومار زندگیشان را در هم بپيچد.
امروز تولد عباس معروفي است كسي كه به نظرم با گزیده گویی ثابت کرد رهبر ارکستر چیره دست و قابلی در ادبيات است.
آزاده